تنها یه شب مونده...

عزیزم ، امشب 23/1/90 است. تنها یک شب برای رسیدن به تو فاصله دارم....

امشب کمی استرس دارم  ولی تکون های تو منو آروم میکنه. دائما تو دلم از خدا می خوام بچه ام صحیح و سالم باشه...

من و بابا محمد بیشتر شب رو تو اتاقت بودیم.

خیلی دوست دارم زودتر امشب بگذره و من فرشته ام رو تو بغل بگیرم.

من و بابا محمد ساکت را آماده کرده ایم و کمی تربت کربلا را هم کنار گذاشته ایم تا دهانت را برای اولین بار با اون متبرک کنیم.....

خلاصه هر جوری بود این شب طولانی گذشت.....

5:30 صبح مامان جونی و بابا جونی پایین منتظر بودند و بعد از خوردن کمی آب دعا و رد شدن از زیر قرآن رفتیم دنبال مامانی منیژه و بعدش به طرف بیمارستان برای عمل سزارین رفتیم.

من و مامانی منیژه برای بستری شدن به بخش زنان و زایمان رفتیم و بابا محمد بیرون منتظر موند و بعد از یک ساعت انتظار، منو به طرف اتاق عمل بردند.

آخ جون تا چند ساعته دیگه نی نی من تو  بغلمه....... دختر یا پسر؟؟؟  فرقی نداره، فقط سالم باشه.....